Zijn hoogte punt was meedoen met de Olympische Spelen. Hij is een echte waterrat. Zeilen op de Spaarbekken in Dordrecht met zijn lasertje, vindt hij heerlijk. Wie zou dit nou zijn? Het is Rutger van Schaardenburg! Een 21-jarige top zeiler uit de enige echte stad Dordrecht. Het is even windstil in Dordt, dus Rutger vertelt ons snel alles over zijn passie voor zeilen.
In wat voor zeilboot zeil je het liefst?
'In een eenpersoons zeilboot, zoals de laser waar ik in zeil. Hierbij heb ik alles onder controle en daar hou ik van.
Je woont nog thuis en studeert nog! Is dit makkelijk te combineren?
'Het is wel goed te doen. Thuis word ik goed verzorgd, wat erg fijn is. Wel is het studeren en zeilen erg druk. En buiten die dingen wil je natuurlijk ook veel tijd hebben om met vrienden op te trekken. Dat allemaal samen is erg druk, maar als je alles goed plant komt het meestal wel goed.'
Waarom zouden kinderen op zeilles moeten gaan?
'Met zeilen ben je heerlijk in de buitenlucht. Je leert met zeilen om met behulp van de wind vooruit gebracht te worden, wat eigenlijk heel raar is maar ook heel kicken. Zeker als het erg hard gaat. Verder is het heerlijk ontspannen en kan je naast het zeilen ook altijd heerlijk gaan zwemmen met mooi weer.'
Je hebt al veel van de wereld gezien. Waar kun je echt het beste zeilen?
'In de winter van 2008 ben ik voor 3 maanden naar Australië geweest om te zeilen. Hier heb ik met wat Australische zeilers opgetrokken die me overal meenamen. Het zeilen daar was prachtig.'
Wat is jouw droom?
'Mijn droom is eigenlijk al uitgekomen. Dat was om aan de Olympische Spelen mee te mogen doen. Dit was een enorme ervaring. Maar daar heb ik wel weer een volgende droom gekregen. Ik heb gezien hoe mensen om mij heen medailles haalden en dat heeft heel veel indruk op mij achtergelaten. En mijn volgende droom is dus om een medaille te halen op de Olympische Spelen.'
Heb je wel eens iets super grappigs meegemaakt met zeilen wat we echt moeten weten?
'In mijn allereerste zeilrace zeilde ik in een boot waar de dop in de achterkant van de boot niet was ingedaan. Dit hield in dat er telkens steeds meer water in mijn boot kwam en mijn boot steeds lager kwam te liggen op het water. Waardoor de boot uiteindelijk zonk en ik gered moest worden.'